บทคัดย่อ
ภูมิหลัง: การให้ยาหรือสารน้ำด้วยการแทงเข็มผ่านทางหลอดเลือดดำส่วนปลายเป็นหัตถการที่ปฏิบัติมากที่สุด คือร้อยละ 32-48 สำหรับผู้ป่วยที่นอนโรงพยาบาล โดยอุปกรณ์นี้อาจเปลี่ยนเป็นแบบคาไว้ แล้วใช้น้ำเกลือ 0.9 เปอร์เซ็นต์ (นอร์มอลซาไลน์) หล่อเข็มไว้ สำหรับการให้ยาเป็นครั้งคราว เพื่อลดการให้สารน้ำโดยไม่จำเป็น ซึ่งน้ำเกลือสำหรับหล่อเข็มนี้ใช้น้ำเกลือ 0.9 เปอร์เซ็นต์หรือนอร์มอลซาไลน์ที่ปราศจากเชื้อ แต่การเตรียมน้ำเกลือ 0.9 เปอร์เซ็นต์นี้มีกระบวนการหลายขั้นตอนทำให้มีความเสี่ยงในการปนเปื้อนจุลชีพระหว่างเตรียม ประกอบกับมีนวัตกรรมในการบรรจุนอร์มอลซาไลน์ไซริงพร้อมใช้แต่มีราคาสูงกว่า
วัตถุประสงค์: เพื่อวิเคราะห์ต้นทุนประสิทธิผลการปนเปื้อนโดยใช้สารเรืองแสงเป็นตัวแทนของจุลชีพ ในการเตรียมนอร์มอลซาไลน์ไซริง ระหว่างแบบสำเร็จรูปและการเตรียมเอง
วิธีการ: จัดทำแบบจำลองแผนภูมิต้นไม้มุมมองผู้ให้บริการ กรอบเวลา 1 ปี การคำนวณต้นทุนแบบเตรียมเองคำนวณค่าอุปกรณ์และค่าแรงของพยาบาลที่ใช้ในการเตรียม ส่วนแบบสำเร็จรูปคำนวณเฉพาะค่าอุปกรณ์ วัดผลลัพธ์จากการปนเปื้อนสารเรืองแสง ระหว่างการเตรียมจากการทดลองทางคลินิก
ผล: การเตรียมเองพบปนเปื้อนสารเรืองแสง ร้อยละ 46.7 แบบสำเร็จรูป ร้อยละ 0 เมื่อวิเคราะห์ต้นทุนต่อการเตรียม 1 ปี นอร์มอลซาไลน์ไซริงแบบสำเร็จรูป 213,853.5 บาท และเตรียมเอง 229,128.75 – 297,867.375 บาท เมื่อคำนวณอัตราส่วนต้นทุนประสิทธิผลส่วนเพิ่มพบว่าต้นทุนเพิ่ม 2-10 บาทลดการปนเปื้อนได้ 1 ครั้ง
สรุป: การใช้นอร์มอลซาไลน์ไซริงแบบสำเร็จรูปมีค่าใช้จ่ายมากกว่าแบบเตรียมเอง 2-10 บาท ในการป้องกันการปนเปื้อนได้หนึ่งครั้ง
บทคัดย่อ
Background: Peripheral intravenous administration of medications or fluids is one of the most
commonly performed procedures approximately 32–48% of hospitalized patients. Peripheral intravenous
devices are often converted to indwelling catheters and flushed intermittently with 0.9% sodium chloride
solution (normal saline) to maintain patency and reduce unnecessary fluid administration. Sterile normal
saline is required for this purpose. Manual saline preparation involves multiple steps, increasing the risk of
microbial contamination. Recently, ready-to-use normal saline syringes have been introduced to reduce
preparation steps, although they are associated with higher costs.
Objective: To analyze the cost-effectiveness in terms of contamination prevention using a fluorescent
substance as a surrogate marker for microorganisms, comparing ready-to-use prefilled normal saline syringe
with manually prepared normal saline syringe.
Methods: A decision tree model was constructed from the healthcare provider perspective with a
one-year time horizon. For the manual preparation, costs included medical supplies and nursing labor costs
required for preparation. For the ready-to-use option, only equipment costs were considered. Effectiveness
outcomes were measured by the rate of fluorescent contamination during preparation, derived from a
clinical experimental study.
Results: The manually prepared normal saline syringe showed a fluorescent contamination rate
of 46.7%, whereas no contamination (0%) was detected in the ready-to-use syringe group. Annual
cost analysis revealed that the total cost for ready-to-use prefilled syringes was 213,853.5 THB, while the
manually prepared method ranged from 229,128.75 to 297,867.38 THB. The incremental cost-effectiveness
ratio (ICER) indicated that an additional cost of 2–10 THB could reduce 1 contamination event.
Conclusion: An additional cost of 2–10 THB is required from using ready-to-use normal saline
syringes compared to using manual preparation to prevent one intravenous contamination.
